رمان دلارا کنیزک ارباب

مینا دستاش رو به کمرش زد و در حالیکه دندون روی هم میسابید به رفتن بهمن نگاه میکرد.
دلیل ناراحتیش رو نمیدونستم،انگار یه چیزایی بین شون بود ولی تا اونجایی که من میدونستم مینا شوهر و یه دختر داشت.

چند لحظه ای همونجا وایساد و به راهی که رفته بود خیره شد و بعد نفسش رو با صدا بیرون فرستاد و با قدمای بلند وارد عمارت شد.

مینا ظاهر زیبایی داشت،چشمای درشت و آبی با موهای بلوند و هیکل موزون.
اما این ظاهر زیبا ربطی به باطنش نداشت.
اون یه زن کینه جو و عصبی و خودخواه بود که اصلا تلاش نمیکرد ذاتش رو پنهون کنه.

با رفتن اون دو نفر در رو بستم و دوباره سر جام برگشتم.
سیگارم خاکستر شده بود اما بهمن بسته رو برام جا گذاشته بود.
اینبار با خیال راحت روبنده م رو برداشتم و سیگار دیگه ای روشن کردم.
دود اول رو حبس کردم و اجازه دادم ریه هام از اون درد و سوزش لذت ببره.
و بعد فوت کردم.
هر بار که دود سفید اطرافم رو احاطه میکرد یکی از رویاهای سوخته مو توش میدیدم.

رویای معلم شدن و درس دادن به بچه ها پررنگ ترینش بود.
دلم برای کلاس درس پر می‌کشید.
برای بچه ها.
برای خانوم معلم گفتن شون.

فیلتر سیگار رو که خاموش کردم بلند شدم و خودم و به دیوار پشتی انباری رسوندم. 
از سر دلتنگی داشتم دیوونه میشدم.
یه تیکه زغال پیدا کردم و شروع کردم‌ به نوشتن.

ریاضی رو که خیلی دوست داشتم،علوم رو هم همین طور.
چند تا مساله رو که نوشته بودم رو حل کردم و رفتم سراغ طرح اجزای مختلف بدن.
حس میکردم بچه ها پشت سرم نشستن و دارن به درس گوش میدن.