راوی نگاهش را به چشمان هدیه می‌دوزد و عصبی می‌غرد - دِ بگو دیگه مادر من دوساعته منو اینجا نگه داشتی که فقط نگام کنی؟ - میخوای باهاش چیکار کنی؟ دسته چمدان را میان دستانش میفشارد - با کی؟ هدیه کفری از طفره رفتن‌های او با حرص و عصبانیت می گوید - من تو رو میشناسم هامون ، من بزرگت کردم ، مادرتم ...حالا دیگه سر منم میخوای شیره بمالی؟ کلافه نفس عمیقی میکشد که هدیه ادامه میدهد - میخوای با این دختر چیکار کنی؟ تا کی میخوای اذیتش کنی؟ بدون لحظه ای تعلل صادقانه جواب میدهد - نمیخوام اذیتش کنم ... قصد اذیت کردن او را نداشت. تنها دنبال راهی بود تا هم خودش و هم آن دختر را از یک مصیبت خلاص کند. اجازه صحبت به هدیه نمی دهد و با لحن قانع کننده ای می گوید - زنمه ...کاری باهاش ندارم ...این دوسال از گل نازک تر بهش گفتم؟ دست روش بلند کردم؟ چیکارش کردم؟ چشمان نگران هدیه باعث میشود تا ادامه دهد - یه اتفاقی افتاده ...یه بحثی پیش اومده که بین منو زنمه ...خودمون حلش میکنیم ...بلدیم ، نباشیمم یاد میگیریم ...شما نگران نباشین.
گلامور
نسخه نمونه
پارت 93 از 93
(از کل 929)