جانان من

......

گوشی رو که قطع کرم ،

با دلتنگی به قاب عکس پدر و مادرم تو دیوار زل زدم .

بیشتر از سه ماه بود که آلمان رفته بودند تا پیش خاله ام که حالش خوب نبود بمانند و مادرم گفت شاید مدتی دیگر مجبور شوند بمانند و من بخاطر دانشگاه مجبور بودم اینجا بمونم .

نفس سنگین و دلتنگم رو بیرون فرستادم و شبکه های ماهواره را بالا وپایین کردم اما حوصله ی دیدن فیلم ویا سریال های آبکی ترکیه را نداشتم 

گوشی مجدادا دستم لرزید 

لبخندی به زیور که باطی از کنارم عبور کرد زدم و ارتباط رو برقرار کردم و صدای پرانرژی رها توگوشم پیچید
_چطوری بداخلاق خوبی ؟!

لبخندی روی لبم نقش بست 

_ ظاهرا تو بهتری !!

باصدای خنده ی بلندش گوشی رو از گوشم فاصله دادم .
_معلومه که من  از هرنظر بهترم چی فکر کردی ؟! 

بچه پرویی گفتم وپرسیدم 
_این وقت روز چیکارم داری؟!

_وای آروش برای پارتی فردا هیچی لباس ندارم 

_خوب برو بخر 

به تقلید از من گفت
_خوب برو بخر 

بی مزه خودت می دونی من تنها خرید نمی کنم وحتما یکی باید بیاد بهم کمک کنه 

قبل از اینکه حرفی بزنم ادامه داد

_ببین نیم ساعت دیگه میام دنبالت بریم خرید آماده باش 

این را گفت و بدون اینکه منتظر جوابی از من بمونه ارتباط رو قطع کرد 

گوشی رو روی دسته ی مبل گذاشتم و از جا بلند شدم تا برم آماده شم 

منم بدم نمیومد که بیرون برم تا حال و هوام عوض بشه وروز رو بگذرونم

از خونه که خارج شدم ناخواسته چشمم به خونه ی استاد که دیوار به دیوارمون بود  چرخید و با دیدن دختری چادری و قدبلند که با دسته گلی جلوی در استاد ایستاده بود لحظه ای مکث کردم 

دخترک دستش راروی آیفون قرار داد و کمتر از چند ثانیه در با صدایی باز شد 

انگار سنگینی نگاهم رو احساس کرد که به سمتم برگشت با کنجکاوی نگاهی به سرتاپام کرد

مانتوی مشکی تنگ و کوتاه با شلوار بگ مشکی و شال لیمویی به تن داشتم   

ابرویی بالا انداخت و داخل رفت
ناخواسته یاد استاد افتادم وخون تو عروقم به جوش درآمد 

با بوقی که رها زد با غیض نگاهم رو از در  بسته شون گرفتم وبه سمت پراید رها رفتم