جانان من

نگاهم چند بار بین سیگار توی انگشتش و چشمای منتظرش چرخید و درنهایت مغلوب وسوسه ام شدم.
سیگار رو ازدستش گرفتم وبه سمت لبام بردم .
اولین پک رو که زدم گلوم سوخت وبه سرفه افتادم ..

بساک خندید وقدمی خودش رو بهم نزدیکتر کردوگفت 
_ عزیزم مگه قلیون می کشی!! 

اروم پک بزن چند ثانیه گلوت نگه دار بعد بیرون بده 

چینی به بینیم انداختم و تک سرفه ای کردم و گفتم 

_اه چیه این !!!
لعنتی چقدر تند ه وسنگینه 

سیگار رو دستش دادم و بدون اینکه منتظر حرفی ازش بمونم ازش فاصله گرفتم

مهمونیش شدیدا حوصلم رو سر برده بود 
کاش حداقل رها بود تا باهاش سرگرم بشم 
نگاهی به ساعت مچ دستم انداختم 
تازه ۱۱ شب بود 
کلافه جام دیگری شراب برداشتم
 
فضای داخل سالن زیادی پر دود وسنگین بود...نفسم تنگ شده بود و بدتر صدای آهنگ بود که برای لحظه ای شدیدا رو عصابم رفته بود  

ترجیح دادم کمی بیرون برم و تو باغ قدم بزنم 

 با این تصمیم از سالن  خارج  شدم 
وبه سمت الاچیق انتهای باغ رفتم
دلم کمی تنهایی می خواست 

 قدم زنان و در حالیکه آهنگی زیر لب زمزمه می کردم جرعه ای از شراب نوشیدم وشروع به خوندن کردم 

_کی بهتر از تو که بهترینی 
تو ماه زیبای روی زمینی
تو قلب من باش 
تا که بفهمی چه دلبرانه به دل ...
جرعه ی دوم شراب رو مزه مزه کردم که احساس کردم صدای پایی رو از پشت سرم شنیدم 

آرام برگشتم و با بساک  چشم تو چشم شدم وقبل از اینکه حرفی بزنم 
دستش روی دهنم نشست وبا یک حرکت من رو  برگردوند  و  از پشت به خودش  چسبوند وکنار گوشم زمزمه کرد
 
_هیس خوشگله ساکت باش 
اوووف چه بغل پرکنی 

جام شراب از دستم افتاد وباصدای بلندی شکست

وحشت زده سعی کردم  بین خودمون فاصله بندازم اما سفت ومحکم مثل جنینی به مادر بهم چسبیده بود
قلبم باشدت تند می تپید ونفسم به شمارش درآمده بود 

نگاهم سریع به اطراف چرخید وتازه متوجه شدم که تا انتهای باغ قدم زنان آمدم بی آنکه متوجه شوم 
محال بود کسی تا اینجا  بیاد ویا حتی صدای فریادم در آن همه صدا به گوش کسی برسد