جانان من

- بگو قبلتم 
کلمه ی نااشنای قبلتم لحظه ای در ذهنم فریاد کشید ..

قلبم به کندی می زد و لرزش لبانم  غیر ارادی بود 
نگاه منتظر ایمان مهر سکوتم را شکاند و با صدایی که خود به سختی تشخیصش دادم مال خودمه اون کلمه ی عجیب را به زبان آوردم و دستم هم زمان با زبانم روی مچ دستش فشرده شد..

ایمان نگاهی به مچ دستش انداخت 
سپس نگاهش را به چشم خیس من دوخت و خیلی ارام و در عین حال محکم گفت

-از الان تا تاریکی هوا شما محرم منی ..
حالا توضیح بدین دقیقا چه اتفاقی افتاده

همین جمله کافی بود تا گریه ی بی صدام مثل حبابی بشکنه و هق زنان لب بزنم

-  من نمی خواستم بکشمش ..من ..من ..

-  گریه ام اوج گرفت ومانع از این شد که بخواهم توضیح بدم..

هرچی اسمان روشن تر می شد به شدت وحشت من افزوده می شد 
-هیس اروم ...اروم گریه نکن  

بینی ام را باصدا بالا کشیدم و از پس اشک  جمع شده تو چشام تونستم لبخند محوی را که روی لبش شکل گرفت ببینم

دستش را داخل جیب شلوارش کرد و دستمالی سفید و تاشده بیرون کشید وبه سمت من گرفت 

-سعی کنید به اعصاب خودتون مسلط باشین تا بتونین تعریف کنین چه اتفاقی افتاده

دستم را از مچ دستاش برداشتم وبا دستمالی که بهم داد بینی ام را پاک کردم 
نفسم را اه مانند بیرون فرستادم و شروع به تعریف کردم

-یکی از بچه های ترم بالا دیشب پارتی راه انداخته بود و من ..و من
ایمان که سکوتم را دید با اخم پرسید

-  خوب؟

اب دهانم را پر صدا قورت دادم

چنان ابروهایش درهم گره خورده بود که برای لحظه ای وحشت کردم

نگاه منتظرش رو که دیدم مجدادا دستش رو تو دست سردم گرفتم 

این بار مخالفتی نکرد و من در حین فشردن  با هر سختی که بود ادامه دادم

-  من..من هم دیشب وقتی تو من رو دیدی داشتم اونجا می رفتم..

مهمونی کسل کننده بود و من تصمیم گرفتم کمی تو باغ وقت بگذرونم ..انتهای باغ خلوت بود و..و ..
صحنه ی دیشب با تمام جزییاتش تو ذهنم مثل فیلمی پخش شد
‍ ‌