جانان من

کلاس که تمام شد با خوشحالی از پشت میز بلند شدم و دست انداختم و کیف و کوله ام را برداشتم خطاب به رها گفتم

-  بجنب بریم بوفه مهمون من 

رها پشت چشمی برام نازک کرد و گفت

-  چته چند روز نیومدی کپکت خروس می خونه خاخو!!

دستش را گرفتم و به سمت در کشوندمش وگفتم 

-  انقدر حرف نزن بجنب 

در چهارچوب در فرشید مقابلمون قرار گرفت و طوری برخورد کرد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده ..

لبخندی زد و گفت
-  چطورین دخترا 

به ناچار ایستادم و قبل از اینکه جواب بدم 
رها با کنایه گفت 
-  من که خوبم اما این دوستمون عالیه 

با اشاره ای که بهم کرد خنده ام گرفت سنگینی نگاه خصمانه ی بساک رو روی خودم احساس می کردم اما کوچکترین اهمیتی برام نداشت

-  اره معلومه عالیه ..راسی آروشا چرا اون شب بی خبر زود برگشتی !!

با شنیدن این جمله ابروهام گره خورد و آن شب با تمام اتفاق های بدش جلوی چشام به صحنه درامد 

سریع سرم را تکان دادم تا ان شب لعنتی را از ذهنم بیرون بندازم 

با صدای بلندی که بساک هم بشنوه  با خشمی اشکار گفتم
-بخاطر خرمگس های مزاحمی که تو مهمونی بود .!!!.
حالا هم از جلوی راهمون برو اون ور..

جمله ام که تمام شد با دست به سینه اش زدم و دست رها رو گرفتم و از کنارش رد شدیم 
رها با کنجکاوی پرسید 

-  اروش واسا ببینم ..تو مهمونی مگه اتفاقی افتاده 

دلم نمی خواست از رها چیزی رو مخفی کنم اما دوستم نداشتم هر چیزی رو براش تعریف کنم پس خیلی مختصر گفتم

-  نه فقط حوصلم نگرفت و زود برگشتم 

-  حالا بجنب تا استاد مذهبیمون نیومده یه قهوه بزنیم تو رگ 

-  خانوم توکلی میشه چند لحظه وقتتون رو بگیرم

صدای بساک باعث شد پاهام رو زمین بچسبه ...قلبم وحشیانه شروع به تپیدن کرد

بساک خطاب به رها مودبانه گفت
-  میشه چند لحظه تنهامون بزارین 

رها با تردید سری تکان داد .. از نگاه گیجش مشخص بود که جا خورده است 

-  اروشا دیگه واسه بوفه دیره تا بریم استاد میاد بمونه انتراک بعدی..من تو کلاس منتظرتم 
سری تکان دادم و رها آرام مسیر امده رو برگشت