چند دقیقه أی گذشت که چشـمای درشت و ناز دلاریس باز شد. . با نگاه کردن به اطرافش زیر گریه زد سریع نوشابه رو روی میز گذاشتم و به سمتش رفتم + سلام دختر قشنگم. . آروم تو آغوشم کشیـدمش. . چون هنوز بدن درد داشت با نق نق و گریه، لباسم و چنگ زد که متوجه شدم گشنشه. . برای همـین توی آغوشم سفت گرفتمش. . آروم گفتم + دورت بگردم من مامان. . آزاد صندلی و به سمتم کشید و گفت – سرپا اذیت میشی، بشـین روی صنـدلی نشـستم و نگاهم به دلا افتاد که با اشتیاق مشغول بود آزاد جلوی پام زانو زد و دستای دلاریس و محکم بو. . . ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ⟮ #پارت_94 ⟯ لبخـند عمیـقی زدم کی فکرش و میکرد?! همون آزاد سرکش، همون آزادی که به هر بهونه أی تخریـبم میکرد به هر بهونه أی حاضر بود اشکم و در بیاره. . همون آزادی که روزی که از سونوگرافی اومدم و فهمـید دلاریس دختره. . هوار شد سرم. . انقدری بهم طعـنه زد که حتی به فکر سـقـ. . . بچمم افتادم. . همون مردی کـه از روزی که اومدم خونش، با بداخلاقیاش. . با کج خُلقـیاش اذیـتم کرد. . آزادی که من قبل از ازدواجم باها‌ش میشناختمش. . از روزی که مـادرش به خواستگاری من اومد و آزاد مجبور شد که باهام ازدواج کنه از این رو به اون رو شد. . امـا اینی که روبرومه چی?! این همون آزادیه که میشناختم اگه میدونستم با رفتنم، با نبودنم. . تنهایی و غم دوری از من انقدر اذیتش میکنه که مجبور میـشه خودش و تغیر بده. . زودتر از اینا میـرفتمم دلاریس تو بغلم خوابش برد. . آزاد بغلش کرد و اون و روی تخـت گذاشت بعدش نگاهی بهش انداختم و گفـتم + من دلم شوره مادرت و میـزنه. . کاش بری یه سری بهش بزنی آزاد دستش و توی جیـبش گذاشت – تو تنها اینجا اذیـت نمیـشی?! سرم و تکون دادم + نه. . چه اذیتی بعدش نگاهی به ساعتم انداختم که ساعت 2 بعدازظهر و نشون میـداد رو به آزاد کردم + گیـسو حتما الان از مدرسه برگشته بهش زنگ میزنم، میگم بیاد ایـنجا پیشم تنها نبـاشم بعدش با لبخند نگاهش کردم + دیگه بهونت چیه جـناب?! به چشمام خیره شد – چشـمات. . بهونم چشـماته. . که نمیزاره دل بکنم برم خندیدم و گفتم + زبون نریـز، برو به مادرت برس چشـمی گفت و وقتی میخواست از کنارم رد شه، روی موهام و بو. . . غرق حس یاس و اطلسی شده بودم: ) ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ⟮ #پارت_95 ⟯ آزاااد وقتی وارد خونه شدم. . دیدم سپـیده خیلی خونسرد روی کاناپه نشسته. . با دیدن من از جاش پاشد و گفت – کجایی تو?! نگـاهی به دیبا که اونطرف تر ایستاده بود کردم و گفتم + چیـشد?! دیبا شونه بالا انداخت – زبونم نمیچرخه، حتی بگم اخمام و توی هم کشیدم + مامانم?! ! دیبا دستش و بالا گرفت – نه، نه مامان راحـل خوبه. . ولی. . ادامه نداد که به سمت دیبا رفتم و خیلی آروم، طوری که سپیده نفهمه گفتم + پـس سپیده چرا انقدر خونسرد و ریـلکس وایستاده من و نگاه میکنه?! دیبا ابرو بالا انداخت
رمان انبه کوچولو
نسخه نمونه
پارت 52 از 56
(از کل 560)