حکم شکار

نیاوش بی لحظه ای مکث به سمت ِ اتاق می رود و در ِ اتاق را که باز می‌کند،با سجاد و بهمن که پشت به او مقابل ِ چند مانیتور و سیستم نشسته‌اند رو‌به‌رو می شود. سجاد کمی به سمت ِ او بر‌می‌گردد: 
--خوش اومدی سرگرد. 
و بهمنی که معذرت خواهی می‌کند چون نمی‌تواند چشم از سیستم بگیرد. دست روی شانه جفتشان می‌گذارد و همانطور که موشکافانه و با دقت به صفحه مانیتور ها چشم دوخته می‌گوید: 
-یه توضیح بدید ببینم... 
بهمن دستی به سر ِ تیغ زده‌اش می‌کشد و هدفون را از گوش هایش فاصله می‌دهد: 
--محموله های ِ شیشه فردا راس ساعت ِ سه بعد از ظهر میره دبی...گزارش داده شد. از طرفی دیگه قراره با کشتی تفریحی برن کیش...حدودا دو هفته بعد! فراموش نکنید شما حتما باید به این کشتی برسید. 
نیاوش با اخم هایی درهم کمی خود را به سمت ِ جلو خم می‌کند تا بتواند صورت ِ بهمن را ببیند: 
-دختر ها چطور؟ 
--صد و پانزده دختر از پنج تا شانزده سال تو همون سفر تفریحی ِ کیش،به شیخ های عرب فروخته میشن. 
نیاوش دندان می‌ساید و دسته های صندلی در مشتش فشرده می‌شوند و بهمن ادامه می‌دهد: 
--بقیه موقعیت هاشون رویت شده...دو تا خونه دیگه تو بندرعباس، یه خونه تو شمال و دو خونه در تهران!کِی شروع میکنی پس سرگرد؟ 
نیاوش،با چشمانی مملو از خشم و...پلکی که می‌پرد و...دندان هایی که روی هم می‌ساید و...مشتی که روی پشتی ِ صندلی می‌کوبد؛جواب ِ بهمن را می‌دهد: 
-به زودی!به زودی تک به تکشونو آتیش میزنم....دور نیست اون روز!