حکم شکار

صدای ِ خنده  ِگندم و گیتی از روی  ِپله ها میاد و من با حرص و عصبانیت به عزرائیل ِ بالا ِ سرم ایستاده،نگاه می کنم...چه لبخند ِ کجی هم تحویلم میده ایکبیری! 
همونطوری که تو حوضم و شالم از سرم افتاده و موهام به صورت و گردنم چسبیده،انگشت اشاره سمتش می گیرم: 
-ببین به چه روزی انداختی منو...اون از خونه اینم از صفا دادن به کل ِ هیکلم! 
دست به سمتم دراز می کنه: 
--بیرون هم میتونی غر هاتو بزنی! 
دستش و پس میزنم و از حوض بیرون میام و حس می کنم خیلی سنگینم...و اینا همه به علت ِ خیس شدن ِ لباس هامه!همونطوری که تو خودم جمع شدم به سمت ِ خونه میرم و گیتی،شعورش بیشتر از من میرسه برای ِ تعارف: 
--عمو بیا تو! 
شنیدین میگن تعارف اومد،نیومد داره؟همه شنیدن...ولی انگار این سرگرد نشنیده!چون عینهو گاوی که بهش پارچه قرمز نشون دادن،جلو تر از من وارد ِ خونه میشه و من همین که میخوام برم تو،گندم با اون یه وجب قدش جلوم می ایسته: 
--اینطوری نمیای تو خونه آ... 
با اخم به سمت راست اشاره میکنم: 
-برو کنار بچه! 
--خونه رو کَپیث میکنی!نمیذارم بیای تو... 
چشم گرد می کنم و سنگینی ِ نگاه ِ سرگرد و به خوبی روی ِ خودم حس می کنم: 
-چجوری بیام تو پس مادمازل؟ 
--لباساتو میارم،برو تو زیرزمین عَفَض کن! 
عاصی شده رو به آسمون می کنم و تقریبا فریاد میزنم: 
-منو از دست ِ این جماعت نجات بده!