بد نیست تشکر نکردم؟خب...در قِبال این کارش داره هم پول میگیره...هم کاری و براش میکنم که هنوز نمیدونم چیه!با این حال،دلم راضی نمیشه خشک خشک بفرستمش بره...بابا نمیتونم ماچش کنم ولی میتونم تشکر کنم که! -سرگرد... وایمیسته و روی پاشنه پا به سمتم می چرخه...منتظر نگاهم میکنه و سر تکون میده...دستپاچه میگم: -چیزه... --چیزه؟ - نه چیز نیس...چیزه... یه تای ابروش و بالا میندازه که به نظرم یعنی"ها چته؟" شایدم "ها بنال"...مهم نیته اصلا! -ممنون...ایشالله عروسیت!ایشالله یکی گیر بیاد بتونه اخلاق خـــــــــوبِ تو رو تحمل کنه! تاکیدم رو خوب به قدری زیاده که این بار،هر دو تای ابروش بالا میپره و با حالت ِ خاصی،به سر تا پام نگاه میکنه: --خواهش می کنم...خداحافظ! و منی که انگشت اشاره ام و به پیشونیم میزنم و با لحن ِ مختص به خودم میگم: -عزت زیـاد! همین که میره؛تشری به گندم و گیتی که رو راحتی ها بپر بپر میکنن،میزنم و به سمت ِ آشپزخونه میرم...آشپزخونه اپنی که با ام دی اف های ِ سفید دیزاین شده. میز ناهار خوری ِ چهار نفره ِ ست ِ مبل ها وسط ِ آشپزخونه جا خوش کرده و من قطعا می تونم به راحتی عاشق ِ اون پرده سفید،با لیمو های ِ زرد رنگ بشم! چی می خواد که اینطوری داره منو مدیون ِ خودش میکنه؟اینطوری وابسته ام میکنه تا نه نیارم رو خواسته اش! با ذهنی مشغول،به سمت ِ راه رو ِ باریک ِ رو به روی آشپزخونه راه میوفتم و اولین در و که باز می کنم...انگار که وارد ِ دنیایی صورتی شدم. پر از عروسک و اسباب بازی و دو تا تخت...قالیچه ِ طرح ِ "توت فرنگی کوچولو" که با رو تختی ها ست شده! یه کمد ِ پر از لباس و...عکس هایی از شخصیت های ِ کارتونی بالای ِ تخت ها و...ذهن ِ گیج و درمونده ِ من! اتاق ِ رو به رویی،دقیقا معلومه که اتاق ِ منه!تم ِ سفید-یاسی ِ اتاق آرامش بخشه...ولی انگار همه چیز رو مخه!اینجا با تمام ِ قشنگیایش...اذیت کنندست!
حکم شکار
نسخه نمونه
پارت 37 از 120
(از کل 1,199)