رمان اوج لذت

دستم رو مشت کردم و تکیه دادم عقب.
_چقدر خوب! خوشحال شدم بالاخره حامد سر و سامون می‌گیره و تشکیل خانواده می‌ده.

مامان صداش لحظه به لحظه شاد تر و پر نشاط تر می‌شد.
_قربونت برم مادر خدا از زبونت بشنوه.

کلافه با انگشت‌هام ور رفتم.
_خوش بگذرونید حسابی، وقتی برگردین می‌ریم خرید برای مراسم‌ها.

_باشه دخترم مراقب خودت باش می‌بینمت عزیزم.

خداحافظی کردم و کلافه گوشی رو روی میز گذاشتم.

من که نمی‌تونستم از ازدواج منصرفش کنم و مراسم‌هارو کنسل کنم، ولی قطعاً خیلی کار ها برای پشیمون کردن یکتا از دستم برمی‌اومد!

دلم گرفته بود، تصور حامد تو لباس دامادی اونقدر برام جذاب و دلنشین بود که می‌تونستم ساعت‌ها بدون انجام دادن کاری فقط و فقط به قامتش تو اون لباس که مطمئنا جذابیتش رو چندین برابر می‌کرد نگاش کنم! 

اما تصورش کنار شخصی مثل یکتا...
یعنی اونو لمس می‌کرد؟ اونو به اغوش می‌کشید؟
کارهایی که با من کرده بود، اه پروا بسه دوباره یادآوری نکن!

با تصورش بی اختیار بغض بدی به گلوم چنگ زد
نمی‌فهمیدم این روزا چه مرگم شده که توی ذهنم یا جنگ با یکتا بود یا جنگ با خودم!

کلافه از اون همه فکر و خیال از سرجام بلند شدم و به طرف اتاقم رفتم.

این همه کلافگی فقط و فقط نیاز به یه دوش آب سرد داشت.

حوله و وسایل مورد نیازم رو برداشتم و داخل حموم شدم. 

با ریزش اب سرد روی سطح بدنم حس سبکی بهم دست داد و همین باعث شد تا میزارن زیادی از کلافگیم کاهش پیدا کنه.

بدنم رو با شامپو بدن مورد علاقم شستم.

حالا حس بهتری داشتم، انگار بدنم از اون حالن کرخت و بد حال خارج شده بود و از کلافگی نجات پیدا کردم.

حوله رو دور بدنم پیچیدم و از حمام خارج شدم اما با دیدن حامد که وسط اتاق ایستاده بود و زل زده بود بهم بی اختیار جیغ بلندی کشیدم و‌حوله رو محکم تر از قبل  دور خودم نگه داشتم.

خودش هم تعجب کرده بود و دستپاچه شده بود، آب دهنش رو به سختی قورت داد که باعث شد سیبک گلوش بالا پایین بشه، نگاهی به سر تا پام انداخت.
_نمی‌دونستم حمومی! همین الان رسیدم، فقط اومدم تنها نباشی.

کاملاً لال زل زده بودم بهش که ادامه داد.
_نمی‌تونم تنهات بزارم مامان اینا تورو به من سپردن باید حواسم بهت باشه.

در جواب حرف‌هاش فقط تونستم سر تکون بدم، نفس عمیق کشید و از اتاق بیرون رفت.

تا مرز سکته رفته بودم، می‌دونم حامد برخلاف میل من کاری نمی‌کرد و این چند وقت فقط درحال جبران و دلجویی بود ولی ترس و استرس عادی بود.

بعد چند دقیقه به خودم اومدم و سعی کردم این اتفاق ساده رو انقدر جدی نگیرم.

سمت کمد رفتم و لباس‌های نسبتاً پوشیدم رو تنم کردم و موهام رو خشک کردم، دست و پام رو گم کرده بودم ولی سریع خودم رو جمع و جور کردم و پایین رفتم.