رمان سربازم بروسلی

⊰•••┈───•••<⃟҉>•••───┈•••⊱
.بࢪوسـلیہ


وای خدای من..

الان که وقـ..../ـتش نبود...

به دور و بر نگاه کردم..

-کیانفر چرا ایستادی ؟

نگاهی به فرمانده کردم..

لعنـ/////...ـتی من الان وضعم خطـ..////ـریه‌...

باید یکاری کنم اینطوری نمیشه وگرنه نه تنها میفهمن دخـ...//ترم بلکه آبر//////ومم میره..

عین دیـ/////ـوونه ها یهو بی هوا دوییدم سمت د//سشویی...

همه با تعجب داشتن نگاهم میکردن..

مخصوصا کیانفر..

اما مجبور بودم..

اگه اینکارو نمیکردم همه میفهمیدن دخـ/////ـترم..

 درجا شـ....ـلوارمم کـ/////...ـثیف میشد..

برگشتم و به پشتم نگاه کردم..

دیدم کیانفر داره با قدمای بلند داره نزدیکم میشه..

یکم خیالم راحت شد..

حداقل کیانفر یه نفره..

خوب شد همشون باهم نیومدن دنبالم..

-صبر کن ببینم سرباز..

اما من میدوییدم بلکه به د///سشویی برسم...

برگشتمو نگاهی به عقب کردم..

کیانفر داشت سرعتشو بیشتر میکرد..



⊰•••┈──•••<<⃟҉>>•••──┈•••⊱