️️️️ ️️️ ️️ ️ _خشت انگشتش را سمت صورتم گرفت. _ در ضمن من برای اتاق‌خواب خودم دوربین نمی‌ذارم. _ بله، متوجه شدم. _ خوبه، صبحانه‌ت رو‌بخور. _ سیر شدم، مرسی. سرش را بالا آورد و به من زل زد. _ چشم، می‌خورم. مرسی. به‌آرامی صبحانه‌اش را خورد. فکر کنم نیم‌ساعتی طول کشید. صندلی‌اش را کمی عقب داد. _ پریناز، برای من قهوه بریز؛ بدون شکر، کمی شیر. جوری حرف می‌زد که ناخودآگاه مجبور بودی اوامرش را اجرا کنی. از جایش بلند شد و جلوی پنجره رفت، خیره به منظره بیرون. چیزی را بین انگشتان دستش جابه‌جا می‌کرد، درست نمی‌دیدم. دست در جیب شلوارش فروکرد و دیگر چیزی بین انگشتانش نبود. سر میز برگشت و فنجان قهوه را سمت دهانش برد. از زمانی که بیدارشدم، سعی می‌کردم فضای این اتاق را در ذهنم بسپارم. خاطرات مفرح و بکری داشتم از شبی که گذراندیم. احتمالاً دیگر برایم تکرار نمی‌شدند. شاید هم روزی می‌آمد که... دستش را جلوی صورتم تکان داد. _ حواست کجاست؟ _ ببخشید، چیزی گفتید؟ _ گفتم با ابراهیم برمی‌گردی همون خونه. وسیله‌هات رو جمع کن. می‌خوام بیایی این‌جا. _ چی؟ این‌جا؟ فرناز دیگه حالش خوب شده حتماً، خودش میاد دیگه... بازهم اخم کرد. ️ ️️ ️️️ ️️️️
رمان شاه خشت
نسخه نمونه
پارت 22 از 58
(از کل 575)