رمان شاه خشت

نسخه نمونه پارت 26 از 58 (از کل 575)
️️️️
️️️
️️
️
‌_خشت



خاله رفت و امر کرد که زودتر وسایلم را جمع کنم.  
سر راهش، دستی به پیشانی فرناز کشید و‌غر زد که چرا تبش هنوز پایین نیامده.  

منتظر شدم برود.  

فرناز هنوز در شوک بود. تنها دوستی که در این سال‌ها داشتم.  

_ چی می‌گه، خاله؟ پری، کجا قراره بری؟ تو‌ بری خونهٔ اون روانی؟ آخه… 

_ نازی، به کسی نگو، ولی زیادم بد نبود. خب به‌جای این‌که هر شب یه نفر باشه، یه مدت فقط این یارو هست. اصلاً برای من چه فرقی می‌کنه؟ هان…؟ بعدم دم و دستگاهش رو دیدی که... بعداز یه مدت که کارش تموم شد، شاید بتونم یه کاری جور کنم؛ مثلاً اشپزخونه کار کنم، یا تمیزکاری، یه چیزی که از این کثافت دربیام بیرون... وگرنه این‌جا بمونم، آخرش چی می‌شم، نازی؟ پس‌اندازم که ندارم... 

هاج و واج مرا نگاه می‌کرد.  

_ شناسنامه و سفته‌ها رو از خاله می‌گیره حتماً. این‌جوری باشه واقعاً می‌تونی خودت‌و خلاص کنی.  

_ می‌گم این یارو زن داره؟ دوتا بچه که ظاهراً داره! 
 
نازی پتو را دورش پیچید.  

_ بچه‌هاشو یه بار از دور دیدم. از زنش جدا شده، فکر کنم دخترعموش بوده، یا فامیلی چیزی... حرف نمی‌زنه که... کلاً کسی اون‌جا حرف نمی‌زنه.  

شانه‌ام را بالا انداختم.  

_ اصلاً هرچی، یه مدت هم این‌جوری!  

ادامه دادم: 

_ نازی، توام آماده باش، من هروقت بتونم خبرت کنم؟ با هم می‌ریم... می‌ریم یه شهر دور...‌ دست کسی بهمون نرسه. اصلاً می‌ریم خارج... پناهنده می‌شیم. می‌گن اون‌ور بهشته.  

تلخ خندید.  

_ دنیا برای ما فقط جهنمه، پری... تازه بمیریم هم می‌ریم جهنم.  



️
️️
️️️
️️️️