رمان تو مال منی

┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
 ️


پوزخندی زدم و زیر لب گفتم؛
_پارمیس.
اسمان گیج بهم خیره شد.
-پارمیس؟
پارمیس دیگه کیه؟
کلافه پوفی کشیدم.
_پارمیس همسر دانیال و مادر درسا !
بهت زده گفت؛
-یعنی اون به امیر همه چی و گفت.
اره ای گفتم و سعی کردم دیگه این موضوع کشش ندم.
برای همین لبخندی رو لبام نشوندم.
_راستی تو نگفتی! چطور بالاخره اون میلاد هفت خط و مجبور به اعتراف کردی مارموز؟ 
فهمید که میخام بحث و عوض کنم .
با ذوق شروع کرد به گفتن و من هر لحظه لبخندم عمیق تر میشد.
-وای دلی نبودی ببینی چطور یارو میزد .
بعدشم که بردم یه جای خلوت و کلی دادوهوار سرم کشید که چرا رژت اینطوره چرا مانتوت کوتاه و...
چرا تنها اومدی که هر بی‌شرفی جرعت متلک انداختن بهت کنه بعد من گفتم به تو چه؟.
اسمان یکم نگام کرد و در حالی که سعی میکرد به قیافه ذوق زده و کنجکاوم نخنده ادامه داد.
-زرت سانسور .
و زرت بازم سانسور.
و در اخر بالاخره گفت چون دوست دارم.
قهقهه ی بلندی سر دادم و محکم زدم پس کلش.
_تو ادم بشو نیستی مثل اینکه.
لبخند دندون نمایی زد و نوچی گفت.
**
ساعت تقریبا 3:30 بود و من ربع ساعت علاف یه تاکسی!
پوفی کشیدم و خواستم به سمت رستوران اونور خیابون برم تا لاقل یکم به این شکم گشنه برسم که با کشیده شدن بازوم سرجای اولم برگشتم.
سرم و بالا اوردم و خواستم ببینم کدوم خری اینکارو کرد که با دیدنش اخمام توهم رفتن.
︎⃟↬⿻‹️⃟›
┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄