┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄ ️ پوفی کشیدم و سعی کردم افکارم و جمع و جور کنم. ولی مگه میشد؟ با صدا زدن های مکرر آرزو نگاهم و بهش دوختم که لبخند نرمی زد؛ -روش کراشی؟ اخمام و توهم کردم و گیج لب زدم؛ _چی؟ خنده ای کرد و دستی زیر چونش گذاشت . -همین امیر اقا دیگه... روش کراشی؟ با تعجب نه ای زمزمه کردم. _روش کراش نیستم و مثل یه حامی دوستش دارم . ولی منظورت از این حرف چی بود؟ شونه ای بالا انداخت . -منظوری نداشتم . ولی وقتی اسمش و آوردی رفتی توفکر... برای همین پرسیدم! اهانی زمزمه کردم. _خب حالا تو درباره خودت بگو. لبخند ریزی زد و با ادا و اطوار گفت؛ -خب بنده آرزو شاکری هستم 20 ساله از تهران. خنده ای سر دادم و سقلمه ای به پهلوش زدم که صدای اخش بلند شد. _عین آدم صحبت کن. با غیض نگاهی بهم انداخت. -باشه چته وحشی. دستم و بالا آوردم که باز بزنمش که به حالت تسلیم دست تکون داد و جدی شد. -سه تا بچه ایم و من دومی ام . برای مهندسی میخونم. وضع مالیمون متوسطه و یه خانواده خونگرمیم. یه برادر بزرگتر از خودم دارم اسمش حامی و ۲۷ سالشه و یه خواهر کوچیکتر دارم که ۶ سالشه. اومم دوتا دایی سه تا عمو دارم . خاله و عمه هم ندارم. ابرویی بالا انداختم و عجبی گفتم. -آرزو؟ با صدای کسی که آرزو صدا زد سرمون و بالا اوردیم که با دو جفت تیله عسلی برخوردم! «امیر» پک عمیقی به سیگار زدم . حس مزخرفی داشتم . از اینکه حسم و بهش گفتم پشیمون نیستم به هیچ وجه. ولی این حس پس زده شدن آدم و روانی می‌کنه. ︎⃟↬⿻‹️⃟› ┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
رمان تو مال منی
نسخه نمونه
پارت 55 از 66
(از کل 651)