وششم از اسطبل بیرون می‌آید. نگاه خونسرد و عاری از هر حسش را به او میدهد -یک بار دیگه ببینم بی احترامی به تازه وارد خونم کردی بدون مکث می‌کشمت... میدونی که؟ مرد نگاه ترسیده‌اش را پایین می‌اندازد -بله اقـ...آقام خوبه‌ای می‌گوید و رو به ارسلان با صدایی خش دار میغرد -کجاس؟ محکم و توأم با احترام لب میزند -از خونه باغ اون دختره دوست خانوم کوچیک بزور اوردیمش... دختره نمیدادش به ما سری تکان میدهد دست در جیب سمت لندکروزش میرود -میریم اونجا... یک کلام گفت و پس از آن چشمی که شنید. -منم میام رو نرو بود،آن صدای دلبر و زیادی خاص... -خانوم تورو جدت برو بالا،الان هممون اسیر میشیم صدای زیر شده و آرام جواد را شنید و نیشخند زد. هاه، چه خیال خامی... او مگر گوشش به اینها بدهکار بود. پلکهایش را بهم فشرد و به طرف دخترک قدم برداشت. بازویش را به انحصار دستان خود در اورد و کشان کشان او را تا دم اسطبل برد. تیز نگاهش کرد -همین الان میری بالا... فهمیدی؟ ابروهای بالا رفته دخترک نشان از نفهمیدنش میداد -اهــا... اونوقت چرا برم بالا؟
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 46 از 46
(از کل 452)