رمان دلارا کنیزک ارباب

دخترک شبیه یه آهوی زخمی توی تله گیر کرده بود و از ترس میلرزید.
توی بد موقعیتی گیر انداخته بودمش و خوب میدونست از دستم راه فراری نداره.
منم که دنبال بهانه بودم تا توی هر فرصتی بجای برادرش آزارش بدم.
قصد داشتم ببرمش توی انبار و درس عبرتی بهش بدم که دیگه فکر جاسوسی به سرش نزنه.

از ترسش لذت میبردم.
از قصد دستم رو روی شکمش حرکت دادم و گفتم:
-ولی قانون اینجا  با مدرسه فرق داره 
من موش کوچولوهای جاسوس و ته انباری تنبیه میکنم
سگک کمربندم و که یادته؟

دخترک سر بلند کرد و برای اولین بار با اون چشمای سبز با مظلومیت بهم خیره شد.
گلوله های اشک که از چشماش چکید به سختی لب زد:
-خواهش میکنم...هر کاری بگید میکنم
فقط با...با...اون سگک...نزنید 
بخدا تنم درد میکنه

از تک تک کلماتش درد بیرون میرخت ولی قرار نبود فکر کنه که میتونه با چند تا قطره اشک سر هرمز خان و شیره بماله.
نیشخندی زدم و گفتم:
-تو که فکر نمیکنی اینجوری از تنبیهت میگذرم؟
بهت گفته بودم هر اشتباهی تاوان داره

سرش رو پایین انداخت و در حالیکه نفسش بالا نمیومد گفت:
-اگه اینجوری آروم میشید...باشه
تنبیهم کنید

دستام رو محکم تر دورش پیچیدم و تا خواستم به طرف انباری هدایتش کنم فرامرز از حیاط جلویی با عجله وارد باغ شد و گفت:
-ارباب...کشاورزا اومدن برای حق آب 
چه دستوری میدید ؟