گلامور

نسخه نمونه پارت 42 از 93 (از کل 929)
لباس‌های داخل چمدانم را زیر و رو میکنم ..
حواسم سرجایش نیست ، اصلا نمیدانم دنبال چه می‌گردم ، حس خوبی ندارم ، افکار منفی راحتم نمیگذارند.

من احمق نبودم ، کودن نبودم این تغییر رفتار یهویی آن هم از طرف هامون برایم عجیب بود.
او را باور نداشتم .

بعد از آن جنجال صبح و رفتار چند دقیقه پیشش این مهربانی را نمیتوانستم بپذیرم .

مطمئن بودم
یقین داشتم که حاج همایون در این تغییر رفتار سهم پررنگی دارد.

تقه ای به در اتاق میخورد و صدایش زیر گوشم میپیچید

- تموم نشد؟

هول میشوم ، دنبال بهانه‌ای برای نرفتن میگردم که چشمم به بسته پد بهداشتی‌ام میخورد .

لب میگزم و از داخل چمدان برش میدارم.

از روی زمین بلند میشوم ، بسته‌اش را باز میکنم یکی از پدها را برمیدارم و به دستم میگیرم

میخواهم همه چیز طبیعی جلوه کند.

صورتم را بی حال میگیرم و به سمت در اتاق می روم.

دستگیره را پایین میکشم .
به محض باز شدن در به عقب برمیگردد

نگاهی به سر تا پایم می اندازد و با اخم میپرسد

- تو چرا هنوز حاضر نشدی؟

با تن صدای ضعیفی جواب میدهم

- نمیتونم بیام ..

- چرا داری مسخره بازی درمیاری کمند؟