هارت چاکلت من

┆┄┄┄┄┄┄┄┄┄ ┄┄┄┄┄┄┄┄┆
〈هـٰارتچا••کِلِتِ‌مـن〉   



_هوم؟
+فردا میخوان کارنامه هامونو بدن . بابا که نمیاد ، چشمم به مامان بود که اونم رفت.. تو می..

هنوز جملم تموم نشده بود که برو بابایی گفت و رفت تو اتاقش و در رو پشت سرش بست. 
لبام آویزون شد و برگشتم به اتاقم. واینستاد حرفمو بزنم.
همه فردا با مامان باباهاشون میرن اونوقت من..
چونم لرزید و بغضم سر باز کرد. چیکار میکردم؟
توی همون گیر و دار فکری به سرم زد.
عمو فرهاد!

با عجله گوشیمو از روی میز تحریرم برداشتم و وارد مخاطبینم شدم.
اما من که شماره عمو رو نداشتم..

از اتاقم بیرون زدم و دیدم در اتاق مهدی نیمه بازه. 
سرم رو یواشکی تو بردم و مهدی رو ندیدم. گوشیش روی تختش افتاده بود و پسوردش هم باز بود.
گوشی رو برداشتم و از توی مخاطبین شماره‌ی عمو رو با خودکار روی دستم نوشتم. 
با سر رسیدن مهدی هینی گفتم و گوشیشو پرت کردم روی تخت.
_هــوی گوشی منو چیکار داری؟ 

دستمو پشتم قایم کردم و گفتم:
+هی..هیچکار.
_به تو ربطی نداره ، بیرون.

آروم از اتاق بیرون اومدم و نفسی از سر آسودگی کشیدم.
به اتاقم برگشتم و شمارشو گرفتم.
با چهارمین بوق صدای غرق خواب و خمارش توی گوشی پیچید.
_بـله؟

احساس کردم انقدر صدای خمارش هات و جذابه که شورتم خیس شد. لبمو به دندون گرفتم و بعد از کمی سکوت گفتم:
_س..سلام عمو. شبت بخیر
+شما؟
_منم..مهنا

کمی سکوت کرد و گفت:
_اتفاقی افتاده این وقت شب؟ مامان بابات حالشون خوبه؟!

°????????????????• : 
┆┄┄┄┄┄┄┄┄┄ ┄┄┄┄┄┄┄┄┆