دستم رو روی صورتم گذاشتم و با درد از ته دلم زار زدم! اونا واقعا داشتن منو با خودشون میبردن و من نمیتونستم خودم رو نجات بدمخدایا من از یه جهنم فرار نکردم که بیفتم تو یه جهنم بدتر... خدایا خودت نجاتم بده... خودت کمکم کن...تا وقتی که برسیم فقط گریه کردم و خدارو صدا زدم اما هیچ اتفاقی نیفتاد!ماشین وارد یه جاده ی خاکی شد و همین لرز به تنم انداختاز شهر دور شدیم و این یعنی اون امیدِ کمی که برای نجاتم داشتم هم از بین رفت...کاش هیچوقت با امیرعلی دعوام نمیشد کاش ازاون خونه بیرون نمیومدمکاش قدر آرامش خودمو میدونستم کاش ولم نمیکرد کاش جلومو میگرفت ونمیذاشت برم کاش کاشششش وهزار کاش دیگه ای که توی زندگیم همیشه وجود داشتن وهیچوقت بیخیالم نمیشدن!_ کجا برم؟_ برو خونه خودمون_ خب این که میبینه راه رو و یاد میگیرهکامران پوزخندی زد و در جواب اون پسره گفت:_نمیفهمی توحرف زدن لحجه میندازه؟ این خنگول اصلا اینجاهارو بلد نیست
رمان زندان بان مجهول بخش دوم
نسخه نمونه
پارت 57 از 109
(از کل 1,082)