رمان زندان بان مجهول بخش دوم

_ چه جوریه؟ اینجا خونه ی ماست و اینا هم خانواده ی منن که تو هم از این به بعد قراره یه عضوی از این خانواده بشی

_من؟ عضو خانواده ی تو بشم؟ ببخشید اونوقت اگه نخوام عضو این خانواده بشم چی؟
_ اهمیتی نداره

با دست به دوتا پسری که ته حیاط نشسته بودن و داشتن سیگار میکشیدن اشاره کرد و ادامه داد:

_ شما دوتا، حواستون به این دختر باشه از جاش تکون نخوره تا من برم و بیام

هردو پاشدن اومدن نزدیک من ایستادن و یکیشون با چاپلوسی گفت:

_ روچشمم داداش کامی
بی توجه به اونا، رفتم سمت دختری که تو ماشین پیشمون بود و کنارش ایستادم
به چهره اش نمیخورد آدم بدی باشه

 به نظرم حداقل بین اون همه پسری که از قیافه هاشون خلاف داد میزد، این دختر قابل اعتمادتر بود!

_ میشه یه سوالی ازت بپرسم؟
سرش رو از داخل گوشی نوکیا ساده ای که داشت بلند کرد و گفت:
_ بپرس

_ این همه آدم اینجا زندگی میکنن؟
_ آره اشکالی داره؟
_ نه ولی خب... امکان نداره پدرومادراشون همه یکی باشن درست میگم؟

_اوهوم. معلومه که یکی نیستن کارخونه تولیدبچه که نیست!
_خب پدر مادراشون کجان؟ اون همه بچه کوچیک اینجا هست