رمان زندان بان مجهول بخش دوم

شونه هام رو بالا انداختم و گفتم:

_ تو اولین نفری هستی که اینو بهم میگه
_ بقیه تو رودربایسی موندن نگفتن

لبخندی زدم و چیزی نگفتم؛ از کنارش پاشدم و خواستم به سمت بچه ها برم که اون دوتا پسر با حرکت من سریع واکنش نشون دادن!

برگشتم چپ چپ نگاهشون کردم و گفتم:
_ دارم میرم پیش بچه ها! نترسید جایی نمیرم

با این حرفم سر جاشون نشستن اما نگاه خیره شون رو ازم نگرفتن! بی توجه بهشون به طرف بچه ها رفتم و با لبخند نگاهشون کردم

همشون دور هم نشسته بودن و داشتن وسایلی که میخواستن بفروشن رو بسته بندی میکردن

توجهم به دختر کوچولویی که از بقیه کم سن تر بود و یه گوشه نشسته بود جلب شد؛ به طرفش رفتم و کنارش روی یه تیکه چوب نشستم و با لبخند گفتم:

_ سلام کوچولو

با اخم سرش رو بلند کرد و سریع گفت:
_ من دوچولو نیستم