رمان بوکسور کوچولوی من

نسخه نمونه پارت 23 از 26 (از کل 255)
بوکسـوࢪ.کوچولوے.مـن????????
#????????????????_23
┉┈┄┉┄┈┉╼•••╾┉┈┉┄┉┄

با یادآوری دلی یاد مامان خودش افتاد و زد زیر خنده‌‌..

:این زبونت آخر سرتو به باد میده..

از ک. مر درد و خستگی دیگه حوصله ی کل کل نداشت سمت ماشین راه افتاد و دوباره با دیدن ماشینش،اه بلندی گفت..

:در این توالت رو باز کن بابا پول داری ولی یه ذره سلیقه نداری..

+سلیقه داشتم که تو این جا نبودی..!

درست حرفشو نشنید ولی معین با دقت و زیرکی بهش نگاه میکرد..
دلیل این حرفش فقط می تونست  یه احساس مخفی باشه که نمی خواست بروزش بده..

 راه افتاده بودن که حس کرد زیرش گرم شده و کم کم چشماش گرم خواب شد..

تو خواب و بیداری بود که صدای کمیل رو شنید با تلفن حرف می زد..

:مگه بهت نگفتم جدید قبول نکن؟!

من فعلا جای بخیه هام تازه ست و اصلا نمیتونم بوکس کار کنم چه برسه به این که بخوام آموزش بدم..

اشتباه کردی قبول کردی فردا صبح با همشون تماس بگیر و کنسل کن‌ من با کوچیک ترین تمرین دوباره دلو رودم می ریزه کف زمین..!

خواب از سرش پریده بود و با دقت به حرفاش گوش می داد..

عاشق بوکس بود و از بچگی دوست داشت یاد بگیره مخصوصا تواین شرایط که می خواست از خانوادش هم دفاع کنه..

تو فکر رفته بود و با حرفای کمیل فهمید که فعلا آموزش نمیده..

با دیدن کوچشون استرس گرفت 

:وایسا وایسا...!

کمیل جفت پا رفت روی ترمز و سمتش برگشت..

_چی شده؟!..

:همین جا پیاده شم بهتره!

نمیشه که بری داخل کوچه از فردا هزار تا انگ هم بهم می چسبونن به اندازه ی کافی درد سر و بدبختی دارم..!

کمیل به غم چشماش‌نگاه میکرد و دوست داشت راجبش بیشتر بدونه ولی غرورش اجازه‌ی پرسیدن نمی داد..

:ممنون.شبتون بخیر.

از ماشین پیاده شد و جلوی قدیمی ترین خونه وایساد،نگاهی به پشت سرش انداخت و کمی مکث کرد وارد خونه شد..