بوکسـوࢪ.کوچولوے.مـن???????? #????????????????_24 ┉┈┄┉┄┈┉╼•••╾┉┈┉┄┉┄ سرشو روی بالشت گذاشته بود و اتفاقارو مرور میکرد.. لبخند ملیحی روی لبش بود هیچ وقت فکرشم نمیکرد سوار اون ماشین بشه چه برسه به این که بخواد رانندگی هم کنه.. از این که در رو نمی‌تونست باز کنه خجالت کشیده بود و یه حس ضعیفی بهش دست داده بود ولی بازم سعی میکرد خودشو قوی نشون بده و چیزی مانع رسیدن به خواسته هاش نشه.. دم دمای صبح با شنیدن صدای اذان چشماشو باز کرد مسجد کنار خونشون بود و هرروز با حس خوبی بیدار میشد.. نگاهی به کوچولوهای کنارش انداخت که چقدر معصوم خوابیده بودن.. :چه خوبه که کوچولویید و چیزی از دنیای آدم بزرگا نمی دونید.. من همه تلاشمو می کنم تا بزرگ شدنتون،دیگه ازاین اتفاقا نیوفته .. پیشونیشون رو ب. وسید و از جاش بلند شد.. امروز روز تمیزکاری خونه ی ملیکه بود و تا خونشون دو ساعت راه بود.. دستی به سر و روی اتاق کشید و کم کم لباساشو پوشید آروم و بی سرصدا از کنار ریحانه رد شد... به صورت غمگین و چروکای کنار چشمش با افسوس نگاه کرد و نفس عمیقی کشید تا اول صبح،اشک گونه ش رو خیس نکنه... با پشت دست چشماشو خشک کرد و کیفش رو پشتش انداخت.. :الهی مادر برات بمیره که انقدر بخاطر ما سختی میکشی.. کاش ما نبودیم و تو راحت سرتو روی بالشت می ذاشتی.. با شنیدن صدای پر از بغض مامانش،دوباره نقاب قوی بودنو روی صورتش گذاشت و سمتش برگشت... :تو چرا بیداری قربونت برم؟ من خیلیم از بودن شما راضیم دارم مثل خیلی از دخترای هم سن و سالم میرم سرکار و رو پای خودم وایمیسم این ناراحتی داره؟ هرجور شده می خواست از ناراحتیش کم کنه و خودشو خوشحال نشون بده.. ولی چشماش همیشه حالشو توصیف میکرد که چقدر خسته ست..
رمان بوکسور کوچولوی من
نسخه نمونه
پارت 24 از 26
(از کل 255)