حکم شکار

خشک شده نگاهش می کنم و فقط پلک می‌زنم...حس ِ این‌که صورتم داغ شده جدا حس ِ مسخره ای هست. این نگاهش...مثل همیشه نیست! خیلی خشن تر و...وحشی تره. مثل ِ یه گرگ انتقام‌جو و گرسنه نگاهم می‌کنه. 
 آب دهنم رو قورت میدم و گیج از نگاهش لب می‌زنم: 
-خوبی؟ 
حالت نگاهش یکباره تغییر میکنه و میشه همون همیشگی...اخم و اخم و اخم!از جا بلند میشه و میگه: 
--پاشو بریم. 
فقط سر تکون میدم و هنوز هم درگیر اون چشم هاش هستم که اینطوری مسخ و مات دنبالش راه میوفتم؟ 
از رستوران که خارج و سوار ماشین میشیم،بی این‌که ماشین رو به حرکت در‌بیاره میگه: 
--یه مشکلی پیش اومده... 
نگران نگاهش می‌کنم و تند میگم: 
 -چی شده؟برای گندم و گیتی اتفاقی افتاده؟آره؟ 
کمی به سمتم متمایل میشه و محکم و با اخم نگاهم میکنه: 
--تو باید با من،وارد ِ این ماموریت بشی! 
خشکم میزنه و قدرت تکلمم رو از دست میدم انگار! تنها کلمه ای که میتونه از دهنم در بیاد یه "چی" ِ ناسالمه. یه دستم رو به داشبورد می‌گیرم و کاملا به سمتش بر‌می‌گردم و داد،میزنم: 
-هیچ می‌فهمی چی میگی؟جنـی شدی؟چی تو اون غذا بود؟