حکم شکار

چشم می‌بنده و مثل خودم داد میزنه: 
--این تصمیم خیلی وقته گرفته شده. تو با من به اون ماموریت میای و نمیخوام هیچ اما و اگر و نه ای بشنوم! 
با مشت به کتفش می کوبم و جیغ می‌زنم: 
-قرارمون این نبـود!اگر این تصمیم خیلی وقته گرفته شده چرا از اول بهم نگفتی؟اصلا مگه من پلیسم که با تو بیام؟من تنها کاری که بلدم اینه که به کسایی که برام شاخ میشن،چاقوی ِ جیبیم و نشون بدم! 
--تو غلط می‌کنی چاقو با خودت حمل می‌کنی!این یک! 
بازوم و تو مشت میگیره و منو به سمت ِ خودش میکشه: 
--خودم بهت یاد میدم چیکار کنی. این دو! 
انگشت اشاره ِ دست آزادش رو چند بار روی شقیقه ام می‌کوبه: 
--من تصمیم می ‌گیرم چیو،کِی بگم!مّـن!اینم سه.
بازوم رو از تو مُشتش درمیارم و قبل از این‌که از ماشین پیاده بشم،میگم: 
-از اولم اشتباه کردم اومدم اینجا...تو قول دادی خواهر هام و بهم بر‌می‌گردونی. پس چه من باشم چه نباشم سر قولت خواهی بود. البته امیدوارم! 
و پیاده میشم و بلافاصله صدای در ِ ماشین بلند میشه: 
--گیسو...گیسو وایسا!بهت میگم وایسا.  
دوباره بازوم رو چنگ میزنه و محکم به سمت ِ خودش برم می‌گردونه: 
--میگم وایسا! 
با عصبانیتی که کل ِ وجودم رو فرا گرفته میغرم: 
-چی میگی؟چی میخوای از جونم؟غلط کردم اومدم اصلا...ولم کن!