حکم شکار

جفت دست هاش رو ،روی شونه هام میذاره و تکونم میده: 
--مگه نمی‌خوای خواهرات رو ببینی؟هان؟نمیخوای؟ 
-میخوام! 
--پس باید کمک کنی... 
با خشم نگاهش می‌کنم و اون اخم هاش برای ِ راضی کردنم کمرنگه وقتی میگه: 
-نکنه می‌ترسی؟ 
این که ضعیف و ترسو شمرده شم بدم میاد و خوب این رو میدونه که هر بار،به این ریسمون چنگ میزنه...با چند نفس عمیق و تصمیمی آنی،راه اومده رو برمی‌گردم و سوار ماشین میشم. سرگرد اما هنوز همون جا ایستاده و دست به جیب به مقابلش زل زده. 
این کارم یعنی این که به این ماموریت میرم؟میرم!فقط به خاطر ِ دو تا از عزیز ترین هام. فقط! 
*** 

داخل اتاق میشم و بعد از برداشتن یک دست لباس راحتی،بی توجه به سرگرد وارد ِ سرویس بهداشتی میشم..بعد از عوض ِ لباس ها و زدن مسواک که از سرویس خارج میشم،می‌بینم که طاق باز روی تخت دراز کشیده و دست هاش رو زیر سرش قلاب کرده و به سقف زل زده. 
خب...الان من کجا بخوابم؟فرق ِ سرش شاید. 
پا کوبان به سمتش میرم و بالا سرش که می‌ایستم؛چشم از سقف می‌گیره و نگاهم می‌کنه...حرص میزنم: 
-من قراره کجا بخوابم؟ 
به خاطر حالت دست به کمر و طلبکارانه ام،ابرو بالا میندازه و با سر اشاره ای به کنارش میکنه: 
--تخت دو نفره ست.  
-خب؟که چی؟ 
--که من فقط یک قسمت تخت رو اشغال کردم...