تو طول ِ پرواز فقط سکوت میکنه و من گاها زیر ِ لب غر میزنم و برای land، دوباره چشم می بندم و زیر لب آیت الکرسی می خونم و انگار خیلی بد تر از take off هست چون باعث میشه ناخودآگاه یه مشت هم نثار ِ ساعد سرگرد کنم و به نگاه ِ خیره و اخم دارش چشم غره برم...همش تقصیر ِ اونه که سوار هواپیما شدم! * سوتی ملودی وار به خاطر ِ زیبایی و نمای مشکی-طلایی ِ ساختمون مقابلم میزنم و میگم: -اینجا هتلمونه؟ایول بابا! اسمی که سر درِش نوشته شده رو زیر لب میخونم: -آذرخش؟اسمشم خوشمزس! چپ چپ نگاهم می کنه و به سمت درِ ورودی قدم برمی داره و خندان،پشت ِ سرش راه میوفتم. زیبایی ِ داخل صد برابر زیبایی نمای بیرون هست و به قدری شلوغه که انگار نذری میدن....نکنه تعطیلاته و خبر ندارم؟
حکم شکار
نسخه نمونه
پارت 82 از 120
(از کل 1,199)