رمان پارتی هات

᯽━─━─‹ ›─━─━᯽
               ᖘᥲɾ੮Ꭵ Һο੮


با دهن باز نگام کرد.
- خدا نکشتت افر، چرا موهاتو کوتاه کردی؟
وای وای موهای به اون بلندی؟
به سمتم اومد.
- خاک تو سرت چرا خودتو این ریختی کردی؟
قری به گردنم دادم.
- خوشگل نشدم؟
عصبی سری از روی تاسف تکون داد.
- اصلا و ابدا، برو از جلو چشمام گمشو.
بلند بلند خندیدم که گفت:
- نه تو یه چیزی زدی؟ صبح کجا بودی؟
همینجور که میخندیدم گفتم:
- آرایشگاه، چند تا پ.یک هم زدم جات خالی.
نیشگونی از بازوم گرفت:
- بامزه شدی؟ چرا قبلش به من نگفتی؟
- چون میدونستم تو عمرا قبول کنی؟
دست به کمر بهم خیره شد.
- آخه چه جوری دلت اومد!
- مو دیگه بلند میشه...
با کف گیر زد تو بازوم.
- میفهمی چند سال طول میکشه؟
صورتمو جمع کردم و ماساژی به دستم دادم.
- آخ دردم اومد.
- حقته، حالا میخوای بری تو شرکت مامان کار کنی؟ خودم لوت میدم.
عصبی بهم پشت کرد که کلاه گیس رو از روی سرم بیرون کشیدم.
- یه دقیقه منو ببین!
- یه ثانیه هم نگات نمیکنم، من برا تو صدرا دارم.
- تو ببین منو.
حرصی به سمت چرخید که چند تا فوشش قشنگ بارم کنه که با دیدن موهام چشماش گشاد شد.

              ᖘᥲɾ੮Ꭵ ɦο੮
᯽━─━─‹ ›─━─━᯽