رمان پارتی هات

᯽━─━─‹ ›─━─━᯽
               ᖘᥲɾ੮Ꭵ Һο੮


زیر لب سوره ناس رو میخوند که از خنده ریسه رفتم.
- آدمم بخدا جن نیستم!
- موهات چه جوری برگشت؟
شونه ای بالا انداختم و روی صندلی نشستم.
- بهش زنگ زدم گفتم دلتنگتم برگرد، اونم برگشت.
- مسخره می‌کنی؟
- نه شوخی می کنم.
به سمتم اومدو دستی به موهام کشید و یهویی چنان موهام رو کشید که نزدیک بود از روی صندلی پخش زمین بشم.
- آخ، روان.ی سرم چی کار میکنی؟
- خواستم امتحان کنم موهای خودته یا نه! که مطمعن شدم.
چپ چپ نگاش کردم.
- اونی که چند دقیقه پیش دیدی کلاه گیس بود.
- کجا ببینم!
نشونش دادم که دستی بهش کشید.
- جدی جدی فکر کردم موهاتو کوتاه کردی.
- مگه دیوونم!
- دیوونه که هستی.
- به شما رفتم دیگه.
چشم غره ای رفت که دستشو گرفتم:
- حالا میشه تو شرکت مامانت کار کنم.
- بابا من اصلا کمک نخواستم فراموشش کن.
- پس حقم چی؟ من از اون شرکت سهمی ندارم؟ همش رو اون زنیکه و دخترش بالا کشیدن...
بهترین گوشی، بهترین لباس، بهترین ماشین و...
- بهت حق میدم ولی کارت خیلی ریسکی اگه پسر عموم بویی ببره کارت تمومه.


              ᖘᥲɾ੮Ꭵ ɦο੮
᯽━─━─‹ ›─━─━᯽