رمان پارتی هات

᯽━─━─‹ ›─━─━᯽
               ᖘᥲɾ੮Ꭵ Һο੮


چون این قسمت رو تازه راه انداختیم، نیرو برا بسته بندی و بار کم داشتیم.
نگاهی به دستام انداخت.
- از اونجایی که فکر می کنم دستات خیلی ضعیفن و جا به جایی کارتون های کنسرو برات سخته پس میفرستمت تو قسمت بسته بندی...
ذوق زده تشکری کردم و گفتم:
- پس من دیگه مزاحمتون نمیشم و به کارم میرسم.
عقب گرد کردم که برم که لباسمو به سمت خودش کشید.
- صبر کن هنوز حرفام تموم نشده.
- بله بفرمایید.
- از فردا سر ساعت 8 باید شرکت باشی، ساعت دوازده تا دو تایم استراحتته و دوباره تا 8 شب مشغول به کار میشید.
چرا صدرا اینارو بهم نگفته بود؟
- مشکلی که نداری؟
هنوز دهن باز نکرده بودم که گفت:
- البته که نبایدم داشته باشی، این روزا خیلی سرمون شلوغه، یه چند مدت که بگذره کارت رو شیفتی میکنم اذیت نشی.
 چاره چی بود، تا همینجا هم کلی بهم لطف کرده بود.
- نه مشکلی ندارم.
لبخندی زد و گفت:
- اون مرده رو میبینی؟
به عقب چرخیدم و به جایی که اشاره زده بود خیره شدم.
- اره.
- سعی کن اصلا باهاش دهن به دهن نشی.
ابرویی بالا انداختم.
- چرا؟
- خیلی عقده ایه تا بلایی سرت نیاره ولت نمیکنه.
- چرا اخراجش نمی کنین؟
- چون توی شرکت به کسی آسیب نزده، بیرون اینجا بوده که به ما ربطی نداره.
           
             ᖘᥲɾ੮Ꭵ ɦο੮
᯽━─━─‹ ›─━─━᯽