رمان تو مال منی

┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
 ️

 
دوباره اخمی کرد و درحالی که داشت دنده رو جابه‌جا می‌کرد که حرکت کنیم نیم نگاهی بهم انداخت.
-دیگه نبینم بری کنارش یا همکلام شی باهاش .
چپ چپ نگاش کردم.
_به جای این حرفا ببرم یه رستورانی چیزی،گشنمه.
بی توجه به منی که میخواستم بحث و خاتمه بدم ادامه داد.
-حتی حق فکر کردن بهش هم نداری ! فهمیدی؟
بی حرف بهش زل زدم و چیزی نگفتم که لب زد؛
-این یه نصیحت یا راهنمایی دوستانه نبود !
این یه هشداره از من به تو،دلی.
وای به اون روزی که بفهمم با اون یارو صحبتی داشتی یا حتی بهش فکر کردی.
فهمیدی!؟
متعجب بهش زل زدم.
چش شده این؟
رد داده انگار.
وقتی دید بازم سکوت کردم اخم غلیظی کرد و در حالی که با دستاش به فرمون فشار میداد تا خودش کنترل کنه زیرلب غرید؛
-دِ میگم فهمیدی یانه؟
شکه آروم سرم و بالا و پایین کردم که بالاخره بیخیال شد و دستش و به سمت ظبط برد و در حینی که دنبال آهنگ مورد نظرش میگشت با لبخند گفت؛
- میبرمت یه جای خوب که غذاهای معرکه ای داره.
ممنونی گفتم و سرم و به پنجره تکیه دادم .
پوف کلافه ای کشید و بالاخره آهنگ و پلی کرد .
نگاهی بهش انداختم.
با هر متن آهنگ غمی تو چشماش روون میشد و گره اخماش محکم‌تر.
«تو من و یادت نمیاد.
آخه غم بدتر از این مگه هست؟!
کاش میشد برگردیم عقب...
با یه ماشین زمان،اگه هست.
امون امون از همون که نموند و رفت.
همون که نموند که نمونده حرف...
همونی که مستی عشقو پروند و رفت.
امون از همون که چشم هاش رو بست.
روو عشقی که بود و هنوز هم هست!
هنوز هم فکرش توو هر شب و هر روزم هست.»
︎⃟↬⿻‹️⃟›
┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄