رمان تو مال منی

┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
 ️

 
-در حالی که داشتم از ماشین پیاده میشدم گفتم؛
_راستی امیر؟
نیم نگاهی بهم کرد و پیاده شد از ماشین.
-هوم؟
دندون قرچه ای کردم و چشم غره ای بهش رفتم.
چشماش و تو حدقه چرخوند.
-بله بگو؟
_مامان گفت دارید جابجا میشید و امروز اسباب‌کشی دارید!
زیر لب اره ای گفت به خونه روبه روم اشاره کرد.
-اینه!
متعجب با دهنی باز لب زدم ؛
_پس چرا به من نگفتی!!
اونم اینکه خونتون دقیقا روبه روی خونه ی ماست!
سری تکون داد.
-وقت نشد بگم!
حرصی نگاش کردم که نیشخندی زد و به خونه که نه،قصر روبه روم اشاره کرد.
-میخای داخلش و ببینی؟
شونه ای بالا انداختم و سعی کردم بی تفاوت باشم.
_مهم نیست،بهرحال که میبینمش!
-اوکی.
چینی به بینیم دادم،خاک بر سر یه تعارف دیگه نزد!.
به سمت خونه رفتم و کلید انداختم .
درو باز کردم و در حالی که داخل حیاط میشدم گفتم.
_اگه میخای بیا تو.
ابرویی بالا انداخت و بی تعارف وارد شد.
چپ چپ بهش نگاه کردم که بی اهمیت شونه ای بالا انداخت و وارد خونه شد.
پشت سرش منم وارد شدم.
یه لحظه با این رفتارش حس کردم من مهمانم و اون میزبان که اینطور رفتار می‌کنه و واسه خودش می‌ره داخل.
زیر ل.ب پررویی نثارش کردم که صداش بلند شد.
-شنیدما.
نشست روی مبل و پاروی پا انداخت.
_منم گفتم که بشنوی‌.
نوچ نوچی کرد.
-عمه و آقا یاشار خونه نیستن؟
با ل.ب.ا.یی آویزون کت چرمم و درآوردم و ایرون کردم به چوب لباسی کنار در.
_نوچ.
دو نفری از صبح رفتن دور دور.
︎⃟↬⿻‹️⃟›
┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄