وسوم ملافه را روی خودم می‌کشم و چشمانم را می‌بندم -خانومم دردت به سرم بیا بریم، اقام بفهمه دوتامونو سر میبرهااا بی حوصله صدایم را بالا می‌برم -گلم... میگم نمیام... کجای حرفم نا مفهومه؟؟ اون اقاتونم با هارت‌و پورتاش بره به درک. حس میکنم گشاد شدن مردمک های زن بیچاره را... و شنیدن صدایی که این‌روز ها ناقوس مرگم بود. -گلبهار خانوم میتونی بری... آب دهانم را نا‌محسوس قورت میدهم و ابدا هراسی از او نداشتم. صدای قدم هایش را می‌شنوم و بعد از ان کوبیده شدن در که نشان از رفتن مریم و... و تنها شدنم با او میداد. ملافه از رویم کشیده میشود. با مکث اندکی، نیمخیز می‌شوم و شکه شدنش را با چشمانم می‌بینم. می‌توپم... برنده و محکم. -چیه؟اینجاهم دست از سر من بر نمیداری؟ از تخت پایین می‌آیم و سینه به سینه‌اش می‌شوم... و او همچنان مهبوت خیره به من است. -گفتی خفه شو به کسی نگو میدونی قاتل برادرت کیه... گفتم چشــم برای خودم می‌تازانم و نزدیک تر می‌شوم. انگشتم سینه پر تپشش را نشانه میرود -خودت گفتی باید عقد کنیم تا نفهمن از خون داداشت گذشتی... گفتم، چشــم کف دو دستم را به سینه‌اش می‌کوبم -گفتی خفه بمون، لال شو... مظلوم شو گفتم چشم...ولــی... یقه‌اش را میگیرم و صورتش را به خود نزدیک میکنم -ولی ابدا اگه بزارم ارامشمو بهم بزنی... ابدا اگ بزارم بهم زور بگی... ابدا اگـ... نگاه خیره‌اش را که به خود و بالا تنه‌ام می‌بینم نطقم خفه میشود. مردک هیز عوضی هوی... مرتیکه کجارو نگا میکنی؟ لبش را با زبان تر می‌کند و کمرم را در پنجه‌اش می‌فشرد -به زنـــم... چشمانم را گشاد میکنم و تقلا هایم شروع میشود -ولم کن... غلط میکنی نگاه میکنی عوضی... ولم کن
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 43 از 46
(از کل 452)