رمان دلارا کنیزک ارباب

نگاهم روی دستای سرخش موند،بدنش از سرما میلرزید و چشمای قرمزش،نشون میداد گریه کرده.
از اون دختر متنفر بودم و نمیتونست اونجوری دلم و به رحم میاره.
حتی نمیتونستم چشمای معصوم هانا رو فراموش کنم.
ته تغاریم به دست برادرش کشته شده بود و حالا خودش قبول کرده بود به عنوان خون بس بیاد.
اما جوانمردانه نبود.
توی اون سرما که خون توی رگ منجمد میشد لباس شستن دیوانگی بود.
برای اذیت کردنش راههای بهتری در نظر داشتم.

برای اینکه پی به افکارم نبره به داخل اشاره کردم و گفتم:
-بیا تو کارت دارم
لباسا رو ببر رخت شور خونه بشور
در حالیکه دندوناش بهم میخورد لگن لباسا رو برداشت و پشت سرم اومد.
از اینکه دلم براش سوخت از دست خودم عصبی بودم.
وارد خونه که شدم مینا در حالیکه به ندیمه ش تکیه داده بود از پله ها بالا می‌رفت.
اخمی کردم و گفتم:
-مینا؟ 
خواهرم با صورتی پر از خون و پیشونی زخمی  به عقب برگشت و بی حال زمزمه کرد:
-چیزی نیست داداش
خوبم...تو برو استراحت کن

پله ها رو دو تا یکی بالا رفتم و  اخم وحشتناکی روی پیشونیم نشسته بود:
-صورتت غرق خونه
اون وقت میگی چیزی نشده؟