پالتو رو از روی تنم کنار زدم و به طرفش گرفتم. با لحن تندی گفتم: -برو بیرون...من خوبم نمیخوام بهم ترحم کنی بهمن نگاهی توی صورت رنگ پریده م انداخت و از جا بلند شد. اخم داشت و دو گوی سبزش رو بهم دوخته بود: -نمیفهمی داری چکار میکنی! مگه نمیدونی دخترای خون بس مال کل فامیلن حالا هر کی از راه رسید بهت تجاوز میکنه کتکت میزنه تحقیرت میکنه تو برای اونا یه خدمتکار بی جیره و مواجبی و یه عروسک... قبل از اینکه حرفش رو کامل کنه پالتو رو روی زمین کوبیدم و گفتم: -برو بیرون تا به هرمز خان نگفتم برو نمیخوام صدات و بشنوم خودم میدونم خون بس چیه واسم روضه نخون بهمن نفس پر حرصش رو بیرون فرستاد و با گفتن "به درک" از انباری بیرون زد. خودم میدونستم قراره بلای بدی سرم بیاد. دیده بودم چه رفتاری با دختری که خون بس رفته میکنن. مروارید برای همین خودش رو کشته بود. طاقت نیاورد شبا پسرِ شوهر پیرش بهش تجاوز کنه و روزا زنای خونه کتکش بزنن. از زخم زبونا برید و آخرش یه بند انگشت تریاک خورد و خودش و خلاص کرد.
رمان دلارا کنیزک ارباب
نسخه نمونه
پارت 41 از 78
(از کل 774)