گلامور

سر می‌جنباند و با صدای ضعیفی می پرسد

- چه مرگته؟

دست به دیواره کنار چهارچوب در تکیه میدهد و با تمسخر ادامه میدهد

- نیومده باز غش و ضعف کردناتو شروع کردی؟

قفسه سینه‌ام به سختی بالا و پایین میشود ، نگاه از چشمانش میگیرم و سرم را پایین می اندازم

توان بحث و جدل با او را نداشتم ...کم اورده بودم.

حرفی نمیزنم و تنها قدمی به جلو برمیدارم ، میخواهم از کنارش بگذرم که بازویم را چنگ میزند و مانع میشود

- قرار نبود بیای؟ چی شد؟

هیچ جوابی برای او نداشتم ، چه میگفتم؟ حرف‌های مادرش را؟ ترسم از وجود آن دختر را؟

- با توام کر شدی؟

از تن صدای تقریبا بالا رفته اش به خود می آیم .

دست روی دست پیچیده شده دور بازویم میگذارم و ملتمس لب میزنم

-ولم کن

- ول..

هنوز حرفش را نزده است که سر و کله هدیه خانم پیدا میشود.

نگاه معنا داری به چهره درهم و دست چنگ شده هامون دور بازویم می اندازد و می‌گوید

- خوبی کمند جان؟ چی شد یهو؟

بازویم را از میان دست هامون بیرون میکشم و با صدای گرفته ای جواب میدهم

- خوبم مامان ...میشه سوئیچ ماشین رو بدین برم چمدونم رو بیارم؟

دست پشت کمرم میگذارد و همانطور که من را به سمت خودش می کشد رو به هامون تشر میزند

- وایسادی چی رو بر و بر نگاه میکنی هامون؟ مگه نشنیدی زنت چی گفت؟ برو چمدونشو بیار دیگه .