گلامور

روی زنت تاکید میکند و من همان لحظه دستان مشت شده هامون و نگاه تهدید آمیزی که حواله‌ام می کند را می بینم.

هیچ حرفی نمیزند و برخلاف انتظارم سری به تایید تکان میدهد و می رود.

- بیا دخترم ، بیا بریم تو اتاق یکم دراز بکش حالت جا بیاد.

مخالفتی نمیکنم و از خدا خواسته به دنبالش راه می افتم.
تحمل جمعشان یا بهتر بگویم تحمل دیدن مروارید را نداشتم.

وارد اتاقی که در انتهای راهرو قرار داشت می‌شویم.
هدیه خانم تا تخت تک نفره ای که گوشه اتاق قرار داشت همراهیم میکند و کمکم میکند تا دراز بکشم.

تا آمدن هامون هیچ حرفی میانمان رد و بدل نمیشود .
او از مروارید نمی گوید و من هم کنجکاوی نمیکنم.

بالاخره پس از گذشت چند دقیقه دستگیره درب اتاق پایین کشیده میشود و هیبت مردانه اش در چهارچوب آن قرار میگیرد

وارد اتاق میشود
چمدانم را تقریبا نزدیک تخت رها می کند و رو به مادرش می گوید

- میخوام دو کلمه با زنم حرف بزنم اجازه هست؟

با ترس و اضطراب به هدیه خانم چشم میدوزم ...
میخواهم از اتاق بیرون نرود ، بماند و من را با او تنها نگذارد .
 او اما هیچ اهمیتی به من و چشمان پر از خواهش و تمنایم نمیدهد و طبق خواسته پسرش از اتاق بیرون می رود .