گلامور

- زور بیخود نزن این ننه من غریبم بازیات رو من یکی جواب نمیده ..

- من..

فرصت نمیدهد و میان حرفم میپرد

-از این در که رفتم بیرون پا میشی یه دستی به این سر و شکلت میکشی و مثل بچه آدم میای این شوی مسخره‌ای که راه انداختی رو تموم میکنی .

فشاری به مچ دستم می آورد که از درد اشک در چشمانم حلقه میزند .

- نزدیک من نمیشی ، عشوه نمیای ، نیشتو باز نمیکنی ، سوال پرسیدن جواب نمیدی ...فقط خفه خون میگیری یه گوشه میشینی فهمیدی؟

توده رخنه کرده بیخ گلویم را پس میزنم و تنها سر به تایید تکان میدهم که تشر میزند

- نشنیدم..

لب های روی هم چفت شده ام را فاصله میدهم

- چشم .

خوبه ای زیرلب زمزمه میکند ، قدمی فاصله میگیرد و بدون حرف دیگری از اتاق بیرون می رود.

نگاه تار شده ام را از در بسته شده اتاق میگیرم .

 نفس عمیقی میکشم ، ناخن‌هایم را در پوست دستم فرو میکنم تا مانع از سرازیر شدن اشک جمع شده در چشمانم شوم.

چند لحظه که میگذرد از تخت پایین می ایم و به سمت چمدانم می روم .

لباس هایم را عوض میکنم .
چهره درهم ریخته‌ام را کمی مرتب میکنم و به سمت در اتاق راه می افتم.