توان صحبت نداشتم ، زبانم بند آمده بود ، لال شده بودم. قطره اشکی بی اختیار روی گونه ام میچکد و حاج همایون وحشت زده صدایم میزند - کمند.. جان میکنم و به سختی با صدای ضعیفی می‌گویم - چیزی نیست بابا ، فقط یکم حالم بده ...ببخشید بیدارتون کردم.! لب باز میکند میخواهد چیزی بگوید که با فشاری که معده‌ام می آید صبر نمیکنم و خودم را به سرویس بهداشتی میرسانم . چند مشت آب به صورتم می پاشم و از روشویی فاصله میگیرم باید به هامون زنگ میزدم... چاره دیگری نداشتم... اگر اینجا میماندم ،اگر باز هم به آن اتاق برمیگشتم ..معلوم نبود چه اتفاقی بیفتد. از سرویس بهداشتی که بیرون می آیم با حاج همایون که با کمی فاصله منتظرم ایستاده بود روبرو میشوم. جلو می آید و با نگرانی می پرسد -خوبی؟ لبخند کم جانی میزنم و با شرمندگی سر به تایید تکان میدهم - بابا دستان یخ زده‌ام را درهم می پیچانم و با اضطراب ادامه میدهم - میشه به هامون زنگ بزنم؟
گلامور
نسخه نمونه
پارت 83 از 93
(از کل 929)