رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


حرفش برایش گران تمام شده بود.
می‌دانست نمی‌شود با غیرت سیاوش شوخی کرد و او بی فکر حرف زده بود!

کنار جهانگیر می‌نشیند.
با خودکار دستش، روی کاغذ اداری، بی حواس خطوط مبهم می‌کشد‌.
جهانگیر تا چشمش به فاجعه‌ی در حال وقوع می‌افتد دادش بلند می‌شود:

- سوگند؟ داری با اون قرارداد چیکار می‌کنی؟

سوگند چند لحظه گیج به صحنه‌ی مقابلش خیره می‌شود.
تازه می‌فهمد چه گندی زده.

هول کاغذ را جلوی صورتش می گیرد.
روی درصد سهامداران گل کشیده و روی بند های قرارداد خطوط درهم!

ناله‌اش بلند می‌شود.

- جهانگیر خان بگو این کپی بود! بگو اصلشو ندادی من روش نقاشی بکشم....

جهانگیر بهت زده نگاهش می‌کند.

- من دادم قراردادو چک کنی ندادم نقاشی بکشی. کجا سیر می‌کنی سوگند؟

تیغه‌ی بینی‌اش را می‌فشارد.
کم مانده به گریه بیفتد...

با چشمانی پر به جهانگیر نگاه می‌کند.
با لب هایی آویزان می‌گوید:

- ببخشید...

و بغضش یکدفعه می‌ترکد.