رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


انگشت وسطش را اینبار بلند می‌کند.

- دوم... گفتین اگه‌ خبر مرگت بیای اینجا می‌تونی همچنان به زندگی روزمره‌ت برسی. ولی چی شد؟

سوگند و آرش انگار که دارند فیلم اکشن نگاه می‌کنند با هیجان می‌پرسند:

- چی شد؟

سیاوش از بین دندان های بهم چفت شده می‌غرد:

- رفتین پیش اوستا کارم از اونجا هم منو رونده کردین.

انگشت شستش را ایندفعه بلند می‌کند و با چشمانی به خون نشسته ادامه‌ی جنایت هایشان را گوشزد می‌کند:

- سوم و مهمتر از همه... گفتی تو این سگ دونی کسی کاری به کارت نداره. مام گفتیم هرچی‌ نذاشتین واسمون اقلا یه آسایشی دیگه می‌ذارین.

نگاه خونینش را روی آرش سر می‌دهد و با دست اشاره می‌زند.

- ولی تهش چی کار کردی؟ شما از خدا بی خبرای کافر این اعجوبه‌ی نامسلمون رو آوردین انداختین کِر دلمون یه خواب راحتم ازمون سلب کردین!

سوگند و آرش به جان کندن جلوی خنده‌شان را می‌گیرند.

سیاوش همچنان غرولند کنان ادامه می‌دهد:

- داعش این کارا رو نمی‌کنه که شما ها می‌کنید. والا فردا می‌ترسم پاشم برم دانشگاه بگن آقای داروغه اومده گفته این پول رو بگیرین نذارین بیاد دانشگاه.

سوگند با خنده‌ای کنترل شده سعی می‌کند آرامش کند:

- حالا نفس عمیق بکش شیرت خشک نشه...