رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


تنها به سر تکان دادنی اکتفا می‌کند و با خداحافظی سرسری از ترانه جدا می‌شود.

سوگند نفسش را آسوده بیرون می‌فرستد.

- آخیش... خطر رفع شد.

با دیدن نگاه ناراضی و عصبانی ترانه، انگار در دلش قند آب می‌کنند.

زیرلب با خباثت‌ می‌گوید:

- دیگه خانوم دکتر دیگی که واسه من نجوشه؛ می‌خوام سر سگ توش بجوشه و این صحبتا قشنگم...

سیاوش سوار ماشین می‌شود.

- بریم.

- باید بریم کارخونه.

سیاوش کلافه موهایش را چنگ می‌زند.
می‌غرد:

- الله وکیلی ار هفت صبح تاحالا سرپا هستم. برم کارخونه بگم دو منه یا سه من؟

سوگند بیخیال شانه بالا می‌اندازد و ماشین را سمت کارخانه هدایت می‌کند.

- به من ربطی نداری دیگه دستور از بالا صادر شده.

بی حوصله نگاهش می‌کند.

- چی کارم داره؟