مربــــای پـــرتقال سوگند با استرس می‌خندد و نیشگون ریزی از بازویش می‌گیرد. - عزیزم؟ انقدر عجله داری؟ دهان سیاوش از نقش بازی کردن سوگند باز می‌ماند. مرد عصبی از اینکه مزاحم خواب خوشش شدند، با چشمان به خون نشسته نگاهشان می‌کند. - شناسنامه؟ سوگند لبخند ظریفی می‌زند و کارتخوان روی میز را سمت خودش می‌چرخاند. - شناسنامه هامون رو نیاوردیم. اما شما چند لحظه به من فرصت بدید. سیاوش جان؟ سیاوش کنجکاو نگاهش می‌کند. سوگند درحالی که در نقشش غرق شده، دست در جیب سیاوش می‌کند و کیف پولش را برمی‌دارد. سیاوش هم فقط دندان قروچه می‌رود از این وضع نابسامانی که سوگند برایش درست کرده... با کارت سیاوش که به لطف جهانگیر، تا خرخره پر شده، رقم قابل توجهی را برای مرد می‌کشد. رمز را وارد می‌کند و رسید را روبروی مرد می گیرد. - می‌تونیم کلید بگیریم؟ مرد با دیدن رقمی که سوگند برایش کشیده، بزاق دهانش را صدادار قورت می‌دهد. کلید را روی میز می گذارد و با دست تعارف می‌کند: - بفرمایید. اتاق بیست و نه، خدمت شما.
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 74 از 141
(از کل 1,406)