رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


با احساس خفگی و سنگینی جسمی چشمش را باز می‌کند.
سوگند را می‌بیند که زیر پتویش مچاله شده و مثل جوجه می‌لرزد.
چندبار گیج پلک می‌زند تا موقعیت را درک کند.
یک لحظه چشمش به تن لخت خودش می‌افتد.
طبق عادت، در خواب دوباره گرمش شده و لباسش را بی اختیار کنده...
چشمش گرد می‌شود. 
بی مهابا داد می‌کشد:

- هوی زنیکه متجاوز...

سوگند سکته‌ای از خواب می‌پرد.
صاف روی تخت می‌نشیند.
در حالی که هنوز چشمانش باز نشده، کشدار می‌گوید:

- هوم؟

- تو بغل من چی می‌خوای زلیخا؟

سوگند به سختی پلکش را از هم فاصله می‌دهد.
نگاهش به عضله های شکم سیاوش می‌افتد.
چشمش تا حد آخر باز می‌شود.
با دهان باز انگشتش را روی بدن هشت تکه‌ی سیاوش می‌کشد.
خواب آلود آب دهانش را قورت می‌دهد و می‌پرسد:

- اینا همه‌ش واقعیه؟

سیاوش دستش را پس می‌زند و بهت زده عقب می‌رود.
بلافاصله تیشرتش را تن می‌زند.
بهت زده داد می‌کشد:

- به خودت بیا زن... داری چه غلطی می‌کنی؟

و با داد سیاوش تازه خواب از سر سوگند می‌پرد.
چندبار پلک می‌زند و یکدفعه جیغ گوش خراشش گوش فلک را کر می‌کند....