مربــــای پـــرتقال از صبحی که با آن فضاحت چشم باز کرد؛ تا همین الان یک کلام هم با سیاوش صحبت نکرده بود. هربار هم که به اشتباه چشم در چشم می‌شدند؛ سریع نگاه می‌دزدید... سیاوش ماشین را جلوی هتل پنج ستاره پارک می‌کند. - بیا پایین. سوگند مضطرب پوست لبش را می‌کند و مطیع، پشت سر سیاوش راه می‌افتد. - چیزه... سیاوش وارد در لابی می‌شود و زیر چشمی نگاهش می‌کند. سرش را پایین انداخته و با انگشتانش بازی می‌کند. - هوم؟ - در مورد صبح... سیاوش دستش را جلویش دراز می‌کند. سوگند متعجب نگاهش می‌کند و با ترس و لرز دستش را توی دستش می گذارد. سیاوش با نگاهی تاسف بار دستش را عقب می‌کشد و آرام می‌گوید: - شناسنامه‌ت رو بده دانشمند... سوگند محکم چشمش را می‌بندد. ضربه‌ای به سر خودش می‌زند. خجالت زده شناسنامه را در دست سیاوش می‌گذارد. سیاوش با متصدی هتل صحبت می‌کند و دو اتاق برای خودش و سوگند رزرو می‌کند و کلید را کف دست سوگند می‌گذارد. - تو دوتا طبقه جدا اتاق گرفتم. انشاالله که دیگه نخوای بهم تجاوز کنی. سوگند دیگر حرص می‌خورد. - تو خواب سردم شده بود، خواب آلود اومدم رو تخت! وگرنه من از اوناش نیستم که حد خودمو ندونم جناب صرافیان!
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 78 از 141
(از کل 1,406)