سعی کردم صاف بایستم و دستم رو هم از روی دلم برداشتم که چیزی نفهمه_ بهار؟چقدر اسمم رو قشنگ میگفت؛ یه طور خاص؛ طوری که تاحالا هیچکس اینطوری صدام نکرده بود!_ بهار با توام! خوبی؟ چرا انقدر رنگت پریده_ خوبم چیزی نیست_ داشتی بالا میاوردی تو دستشویی؟_ تقریبا.. یعنی خوبم.. خوب میشم.. بیخیالش.. چیزمهمی نیست.. بالاخره خوب میشه دیگه!_ چرا؟ نکنه مسموم شدی؟_ نه مسموم نشدم، یکم حالم خوب نیست_ چرا خوب نی...حرفش رو خورد و ابروهاش رو بالا انداخت؛اون جمله اش رو دیگه ادامه نداد و بجاش آروم زیرلب گفت:_ آهان فهمیدمبا خجالت نگاهم رو ازش گرفتم و به طرف پله ها رفتم، اونم مثل اینکه این دفعه شعورش قد داد و اذیتم نکرد و هیچی هم نگفتوارد اتاقم که شدم روی تشکم دراز کشیدم و دستم رو روی دلم گذاشتمچشمام رو بستم و توی خاطرات غرق شدمدوسال پیش مادربزرگ همه رو دعوت کرده بود و قرار بود یه مهمونی ترتیب بدهاز شانس گندم، روز قبل من ماهانه شدم و حالم خیلی خیلی خراب بود!
رمان زندان بان مجهول بخش دوم
نسخه نمونه
پارت 24 از 109
(از کل 1,082)