رمان زندان بان مجهول بخش دوم

همونطور که میرفت رسیدیم سمت یه ماشینی که یه دختر و پسر داخلش نشسته بودن؛ اونا هم با دیدن ما با تعجب از ماشین پیاده شدن و دختره گفت:

_ این کیه کامران؟
_ وقت سوال پرسیدن نیست بیا کمک کن سوارش کنیم
جیغی کشیدم و با ترس گفتم:

_ توروخدا ولم کن، نمیخوام سوار بشم! یعنی چی که داری منو میبری؟ مگه الکیه؟ ولم کن عوضی

اون دختر و پسر جفتشون اومدن به سمتمون و سه تایی منو به زور سوار ماشین کردن
پسره نشست پشت فرمون و اون پسره عوضی 

که تازه فهمیدم اسمش کامرانه و دختره کنار من عقب نشستن 
بُهت زده از موقعیتی که توش گیر کرده بودم، بلند زدم زیر گریه و گفتم:

_ بامن چیکار دارید؟ منو کجا دارید میبرید؟ توروخدا بذارید برم قسم میخورم به جون مادرم قسم میخورم دهنمو باز نمیکنم بابا بخدا اشتباه گرفتید ولم کنید برمممممم

اون دوتا که خودشون متعجب بودن سکوت کرده بودن اما کامران که دوتا دستام رو هم محکم گرفته بود، گفت:

_اگه خفه خون بگیری اگه یکم دهنتو ببندی وساکت باشی خودت میفهمی.
یه لحظه حس کردم نکنه نقشه ی امیرعلی باشه و واسه ادب کردن من این کاررو کرده باشه؟؟؟