رمان زندان بان مجهول بخش دوم

اما من هرچی تلاش کردم و دست و پا زدم نتونستم خودم رو نجات بدم و اون به راهش ادامه داد...

_ ولم کن عوضی، ولم کن؛ کمک... یکی کمکم کنه، توروخدا کمکم کنید بابا.. بابا کجایی؟ یه مسلمون توی این خراب شده پیدا نمیشه به من کمک کنه‌‌؟؟؟

گریه میکردم و تمام بدنم از ترس میلرزید اما هرچی داد و فریاد میزدم هیچکس به دادم نمیرسید
اون داشت من رو با خودش میبرد و من هیچ غلطی نمیتونستم بکنم

من از این زورگویی ها و کشون کشون بردنا خاطره ی خوبی نداشتم و هرلحظه خودمو به اون شب لعنتی بیشتر نزدیک میدیدم و قلب ومغز و روحم خالی تراز قبل میشد..

_ ولم کن ‌مرتیکه ی عوضی منو کجا می بری‌؟ بامن چیکار دار‌ی؟ خدا لعنتت کنه آشغال تو ازکجا پیدات شد ولمممم ککننننننن

لبخند زشتی زد و با حالت چندشی گفت:
_ پیش خودمون دیگه، نترس جای بدی نمیبرمت، کاری هم باهات ندارم،

 فقط میخوام تو هم بشی عضوی از گروهمون چون به کارمون میایی، نقشه های خوبی تو ذهنم برات دارم...

هرچی تلاش کردم و جیغ و فریاد زدم نتونستم خودم رو نجات بدم و رسما تو روز روشن از سمت خلوت پارک داشتن منو می بردن!